بكوش تا عظمت در نگاه تو باشد نه در چيزي كه به آن مينگري...
امروز تو وبگری ها این جمله جواب سوالم بود. گرچه تلخه ولی فکر کنم واقعی است:
وقتی حسی ابراز نمیشه یعنی نیست..
فوقش هم هست....
مهم نیست که دیگه ندارمت یا شاید هیچ وقت دوباره بوی تنتو نکشم تو جسمم...
نیم رخت رو هر روز هزار بار میبوسم.
صورتت زیبا ترین تصویری است مه تا حالا دیدم. بین این همه آدم...
آ آ آ آ آ آ خ خ خ خ خ خ خ دلم بد جور هواتو کرده.
دارم از بغض میترکم
نه تاب ماندن در هوایی که بوی تو را میدهد...
تابستان، ماسه بازی کنار دریا، تو هوای شرجی تموم شهرهای پر از خاطره. املت های چرب و چایی قهوه خونه ها تو استکان کمر باریک. ماهی سفید برشته و نارنج و پلوی نرم شمال. بوی پرتقال تو کوچه های ساکت ۴ بعد ازظهر وقتی از ساحل میومدیم خونه. صدای جیرجیرکها تا صبح پشت پنجره. کرمهای شب تاب تو بهار خواب. آتیش لب دریا، سیب زمینی های تو آتیش.......
آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آ آخ خ خ خ خ خ خ خ خ خ خ خ خ خ
حتی فکر کردن به پیچ های جاده چالوس، وقتی کنارم نشستی و لیوان چایی رو با دو تا دستات فشار میدی، قلبمو تا حلقومم میاره بالا.
تابستون از نیمه رد شده ولی دلم نمیاد برم لب دریا و پاهامو تو ماسه های خنک فرو کنم، ولی وقتی سرمو برمیگردونم تو نباشی.
نمیتونم
این روزها بی بهانه چشمانم خیس میشود
انگار بوی تورا میدهد
روحم. تنم. زندگیم....
چشمانم را که می بندم تو می آیی.. آرام آرام..
باز میکنم، نیستی.
دوباره میبندم، در آغوشت میکشم...
معبـــد قلب مدهــــوش ، دلیل بغض خــــــــــاموش
رفیق خنجر به دست ، یــــــــادم تو رو فــــراموش
تقــــاص دل تنگیــــام ، شــــده شب بیــــــــــداریام
معشــــــوقه ی دل آزار ، یادم تو رو فــــــراموش
تو وبلاگ http://kawa-poetry.blogfa.com/ این شعرو دیدم. (کاملشو) کپی کردم چون دوستش داشتم. هم شعرو هم وبلاگو.
